mgr Anna Gulczyńska
W procesie psychoterapii zapraszam Cię do podróży w głąb siebie, żeby mieć możliwość poznawania, zrozumienia, akceptacji, integracji oraz reparacji swoich części, aby dokonywać zmian i zwiększać komfort w swoim życiu. W tym miejscu znajdziesz bezpieczną przestrzeń, uważność i profesjonalną pomoc.
Kontakt O mnie
specjalista psychologii klinicznej, psychoterapeuta, psychotraumatolog
Nazywam się Anna Gulczyńska. Od 2002 roku pracuję klinicznie i psychoterapeutycznie z pacjentami z szeroko pojętymi zaburzeniami, dysfunkcjami i trudnościami w zakresie zdrowia psychicznego. Prowadzę psychoterapię w nurcie psychodynamicznym oraz badania psychologiczne.
Pozostaję pod stałą superwizją.
Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Psychotraumatologii.
Psychoterapia psychodynamiczna to metoda leczenia oparta na odkrywaniu nieświadomych procesów psychicznych, takich jak wewnętrzne konflikty, ukryte potrzeby oraz mechanizmy obronne, które bezpośrednio kształtują nasze obecne emocje, zachowania i relacje z innymi ludźmi.
Uważa się, że większość naszych motywacji, lęków i pragnień ma charakter nieświadomy, ale to właśnie nieświadomość silnie kieruje naszym życiem.
Kluczowe znaczenie dla obecnego funkcjonowania mają wczesne doświadczenia. Aktualne problemy i trudności w codziennym funkcjonowaniu mogą być wynikiem wewnętrznych napięć, konfliktów między różnymi strukturami osobowości.
Relacja między pacjentem, a terapeutą jest narzędziem diagnostycznym i leczniczym. Umożliwia ona przepracowanie powtarzających się schematów w bezpiecznych warunkach.
Przestrzeń, która sprzyja leczeniu.
To fizyczna i symboliczna przestrzeń zapewniająca pacjentom pełną prywatność, komfort i poczucie bezpieczeństwa podczas pracy nad trudnościami psychicznymi. To otoczenie, które bezpośrednio wspiera proces leczenia i budowanie relacji terapeutycznej.
Gabinet psychoterapii to miejsce, które oddziela świat zewnętrzny od świata wewnętrznych przeżyć. To przestrzeń, w której pacjent/pacjentka ma prawo wypowiedzieć każdą myśl.
To też bezpieczne ramy pozwalające ujawniać trudne emocje.
Wilk to jeden z najbardziej wieloznacznych symboli mający duże znaczenie w wielu kulturach i wierzeniach. Wilk symbolizował głęboką intuicję, dzikość swojej natury, wierność, siłę i odporność psychiczną oraz oddanie swoim bliskim. Był również archetypem duchowego, mądrego przewodnika. Budził też strach i utożsamiany był z mrokiem i zagrożeniem. Wilk niesie ze sobą tak wiele skojarzeń. To piękny archetyp.
Ludzie kojarzą wilka z bajek jako symbol tego, kogo trzeba się bać i unikać – np. w bajce o Czerwonym Kapturku, w bajce o wilku i zającu, w bajce o trzech świnkach. Wilk to archetyp naszego cienia, tego, co jest niezaakceptowane, pozostaje wewnątrz nas, w ukryciu; czego się boimy, nie chcemy tego znać. To dzikie, nieokiełznane popędy, agresja, lęk, strach.
Wilk to dualny symbol. Wiemy, że są to zwierzęta dbające o siebie, są lojalne wobec swojego stada, czujne, wytrwałe, silne i odważne. Wilki są niezależne, ale i mocno związane z partnerem, którego wybierają sobie na całe życie i zależne od swojej watahy (tak, zdarzają się wyjątki, a nawet samotne wilki). Dbają o swoje potomstwo, starsze, a nawet niedołężne osobniki.
W bajce o Mowglim, dziecku porzuconym przez rodziców w lesie, wilczyca karmi chłopca swoim mlekiem i wychowuje go, aż dorośnie. W mitologii Starożytnego Rzymu dwaj bliźniacy Remus i Romulus zostali wykarmieni i zachowani przy życiu przez Kapitolińską wilczycę, która stała się symbolem odrodzenia Rzymu.
To jaki ten wilk w końcu jest? Jest zły czy dobry, niezależny czy zależny, niebezpieczny czy opiekuńczy?
Spieszę już z odpowiedzią – to zależy kiedy. Wilk jest symbolem dualizmu, mrocznych i jasnych stron ludzkiej psychiki. Tak jak nasza psychika składa się z wielu części. Wilk to reprezentacja wewnętrznego rozdarcia człowieka między ucywilizowanymi częściami a dzikimi instynktami.
C.G. Jung i jego następcy przenieśli symbol wilka do sfery nieświadomości zbiorowej i archetypów (uniwersalnych, pierwotnych wzorców postaci, symboli i zachowań, które są głęboko zakorzenione w ludzkiej podświadomości i wspólne dla wszystkich kultur).
Kontrakt w terapii psychodynamicznej to obustronna, ustna lub pisemna umowa zawierana między psychoterapeutą a pacjentem na koniec etapu diagnostycznego, która precyzyjnie określa cele leczenia oraz ramy organizacyjne współpracy (tzw. setting).
Stanowi on fundament bezpiecznej relacji terapeutycznej, minimalizuje lęk przed nieznanym oraz pozwala na późniejszą analizę oporu pacjenta.
Kontrakt w terapii psychodynamicznej to świadome porozumienie określające ramy i zasady współpracy pacjentów z terapeutką. To zgoda na obopólne przestrzeganie zasad i podjęcie wspólnej odpowiedzialności za proces psychoterapii. Kontrakt daje możliwość stworzenia odpowiedniej, bezpiecznej przestrzeni na rozwój i reparację. W nurcie psychodynamicznym kontrakt pełni również funkcję terapeutyczną, stając się narzędziem do interpretacji, analizy nieświadomych mechanizmów obronnych i oporu pacjentów.
W podejściu psychodynamicznym kontrakt pełni znacznie głębszą rolę niż tylko techniczne porozumienie:
Omawianie tych reguł to wstęp do leczenia, który tworzy bezpieczną przestrzeń do swobodnego wypowiadania się i buduje przymierze terapeutyczne. W nurcie tym kontrakt jest dynamiczny – jego łamanie lub próby negocjacji są traktowane jako ważny materiał do przepracowania w gabinecie.
Masz pytania? Chcesz umówić spotkanie? Napisz lub zadzwoń!